hlátrasköll

"Lögregla leysti upp ungmennasamkvæmi í Hvalfirði

Mikill erill var hjá lögreglunni í Reykjavík í nótt. Um klukkan þrjú barst tilkynning um eftirlitslaust unglingasamkvæmi í leiguhúsnæði Hvalfirði. Þegar lögreglumenn komu á staðinn reyndust um 80 ungmenni á aldrinum 16 til 18 ára vera á staðnum og voru þau flest undir áhrifum áfengis. Þá var umgengni á staðnum afar slæm.
Enginn umsjónarmaður var með ungmennunum í för en þó var ferðin farin á vegum framhaldsskóla í borginni. Rútur voru fengnar til að aka unglingunum heim."
(af mbl.is)

hahahahahahahahahahahahaha

ahh

Ég svíf um á bleiku, mjúku risastóru hamingjuskýi sem flýgur yfir hamingjuland og á heima í hamingjuborg.

-Ég er búin með prófin !

Svefn er fyrir hina veikburðu

Ég veit ekki lengur hvernig það er að vera ekki þreytt og fersk. Ég hef ekkert tímaskyn, né veit aldrei hvaða vikudagur er. Ég lifi eftir prófatöflunni. Skyndilega er klukkan orðin 7 um morguninn og ég búin að lesa endlaust lengi, ómerkilegar danskar bókmenntir. Ég ákveð því að leggja mig í einn og hálfan klukkutíma og halda svo ótrauð áfram. Þegar ég hef eigi fengið mikinn nætursvefn þá get ég heldur ekki sofið á daginn þannig að þetta er einn stór vítahringur. Ég reyndi að sofna í dag, gerði amk heiðalega tilraun en það tókst ekki.

Ég hef í staðinn horft á þetta hérna svona hundrað sinnum í kvöld og einnig rakst ég á þetta hérna að mér skuli hafa fundist þetta æðra öllu !

En er ég sú eina sem að elskaði þennan gutta. Fann reyndar ekki uppáhalds myndbandið mitt þar sem jólin eru, man að ég horfði á þetta oft og títt.

Mér til mikillar undrunar ætla ég að reyna að fara snemma að sofa, klukkan er 4 og það er samt orðið bjart, reyndar er alltaf bjart núna. Finnst það frábært!

Búin með 7 próf 3 eftir ójá.

Bavíani !

Svona til að fagna söguprófslokum kemur eftirfarandi eftirþanki :


,,Stærsta einingin var hersveit (legio), sem lengst af samanstóð af um 4200 fótgönguliðum og 300 riddurum. Sveitinni var síðan skipt niður í misstórar herdeildir. Hverri deild fylgdi lúðraþeytari og merkisberi, en deildarmerkið var hverri deild heilagt. Lögðu menn allt í sölurnar til þess að merkisstengur féllu ekki í hendur fjandmanna og eru til sögur herforingja sem létu þeyta þeim inn í fylkingar óvina til að eggja hermenn sína til framsóknar”

Minn þenkjandi hugur ómar um að hlátri við tilhugsununina af mæðrunum sem kveðja syni sína, hermennina, er þeir ganga á vit örlagana. Í óvissu um hvort þeir munu liggja í valnum innan nokkura missera eða hvort þeir muni sigra fyrir hönd þjóðar sinnar og fella stolt tár af þjóðarkvarmi, sem rennur saman í brunn þjóðarinnar.

Ímyndiði ykkur fyrir mig, stolta... lúðraþeytarann sem gengur frá bæjardyrum, með lúðurinn í vinstri og samloku, smurða af mömmu í hægri. Stoltur gengur hann með öllum riddurunum og fótgönguliðunum og blæs úr sér líftóruna!

Ímyndiði ykkur svo fyrir mig, stolta .... merkisberann sem gengur frá bæjardyrum með deildarmerkið undurfagra, sem móðir hans er nýbúin að strauja undir arminum. Hann veit að hann er í þann mund að fara að sigra heiminn. Sem merkisberi.

h0h0h0

Matseld Maju

Uppskrift af djamm helgi dauðans !

~ 10 tsk bók af um Rómarveldi og Miðaldir
~ 10 dósir af magic
~ 4 stílabækur
~ smá vatn
~ teskeið af kanil
~ 5cm langir baugar
~ smá af Architecture in Helsinki
~ Fullt af súkkulaði

Svo er þetta látið malla í ofni í um 45 mínútur uns það byrjar að krauma í heilabúinu áður en þessu er öllu hellt saman í skál og hrært með smá þreytu og pirringi...

Það er partý hjá mér og ÞÉR er boðið !

Bon apetite

Haí, ég heiti Maja og ég er tölugildi

Bjóst aldrei við því að segja þetta en ég læt það flakka...

Ég heiti Maja og ég er þrengt tölugildi : x-1<1 = -1 < x-1 < 1 ...


17< Maí ...= ...Maja < 17 < 17. < Maí ..skiljiði? Sá sem fattar fær túkall vei vei !



e.s

Til hamingju með ammælið Dabbi Beck, mí lovs jú longtæm ! Tíhí

e.e.s Gleðilegan Maí..

Let the sunshine in !

Sá eina littla býflugu í dag er ég var á leiðinni á Austurvöll með Kalla og Kristjáni. Er komið sumar ?

Enginn sykur, engin takmörk !

Æ mig auma ! Sat áðan er ég borðaði 1944 réttinn minn góða sem ég matreiddi svo snilldarlega og horfði á Smash Hits sem er tónlistastöð. Þar var verið að sýna "20 worst songs of 1999" Það var komið að lagi nr 5 þegar að ég kom og listinn var svona

5. Geri Halliwell - Look at me
4. Vengaboys - boom boom boom boom (i want you in my room)
3. Ann Lee- Two Times
2. Man ekki - Better of alone
1. Man ekki - Hey Mickey

Frekar neyðalegt en árið 1999 voru þetta einmitt uppáhalds lögin mín, tónlistarsmekkurinn minn var greinielga ekki betri en þetta.

En þetta hefur sem betur fer breyst eilítið. Núna er ég kúl, eða lúði? Kannski bara kúl lúði !

(-jnz-)

Vá ég er búin að vera svo slöpp með þetta blogg núna uppá síðkastið. En nú munu róttækar breytingar ganga í garð, breytingar sem þið hafið aldrei upplifað áður, breytingar sem þið dreymduð aldrei um að þið myndum einhverníman upplifa, breytingar sem að heimurinn mun standa hjá og horfa uppá með gapandi munni, augum og nefi. Breytingar sem að enginn mun trúa að eiga sér stað, breytingar sem ekki einusinni frelsarinn sjálfur getur atorkað. Breytingar sem að þið kæruið vinir eruð í þann mund að veraða vitni að. Jájá ok ég skal fara að blogga oftar...

Ég er með verstu sektarkennd í heimi. Hef ekkert lært allt páskafríið. Ég sem ætlaði að vera svo róttæk og dugleg, ekki það að ég hafi ekki skemmt mér konunglega á Íbizafirði sem eru reyndar orsök þess hversvegna ég hef ekki lært. Jú ég skundaði reyndar í eymd minni heim til ömmu og afa og lærði heilar 5 sannanir sem eru jú reyndar 1/8 af því sem ég þarf að kunna fyrir prófið. Ekki bætir það úr skák að þegar ég vaknaði núna í dag klukkan að verða 16:00 og hringi spök í Jónas:

Ég: Hæ Jónas kútur, hvað segiru gott? Hvað ertu að gera?
Jónas: Uhh ég er að læra...
Ég: Dóh

Svo gerist ég róttæk og hringi í Dagnýju vinkonu:

Ég: Hæ Dagný mín, hvað segiru gott? Hvað ertu að bardúsa?
Dagný: Uhh ég er að læra....
Ég: (í örvæntingu minni) jáa.. læra segiru.. sniðugt? Hvað ertu að læra? (deyja úr sektarkennd)
Dagný: Félagsfræði, þú veist það er stúdentspróf eftir viku ?
Ég: Dóh, já ég ætla að fara að læra þá bara líka (í sorgmæddum tón)

Þá hleyp ég upp, frelsuð af sektarkenndinni, lít í hringum mig, en finn hvergi félagsfræðibókina mína sem min minnir að ég hafi ekki opnað í allan vetur. Mentaðurinn algjörlega í hámarki hjá mér. En uppgötva ég þá ekki bara að ég gleymdi henni líklegast fyrir vestan!

Setkarkendin komin í hæðir sem enginn hefur upplifað áður !

e.s takk Íbizafjörður fyrir geðveika páska (er enn í afneitun)

Insomnia

Ég svaf afar takmarkað seinustu nótt. Er búin að strögglast við það í allan dag að halda mér vakandi svo ég myndi nú ekki rústa öllu "kerfinu" mínu og þá hlaut að fylgja með ákveðinn galsi og ruglumsullumháttur Maríu:

Ég og Illugi sátum í sófanum heima að horfa á Family Guy og borða kvöldmat (svona er þetta þegar Binna er ekki heima ástand? ) En það var verið að gera grín að einhverju svona guðtengdu og kristilegu og þá spurði ég;

Maja: Er þetta ekki Guðspjall?
Illugi, lítur á mig sposkur og segir; ha? hvað meinaru?
Maja, ákveðin: já túlkast þetta ekki sem Guðspjall?? Mér þykir þetta ekki við hæfi.
Illgui, afar ringlaður: María Rut, hvað ertu að meina? Guðspjall?
Maja, ekki að kveikja á perunni: jáá Illugi Guðspjall!! veistu ekki hvað það er??
Illugi: Jú auðvitað veit ég hvað það er, en hvernig tengist það þessu?
Maja, pirruð: ohh skiptir ekki máli.
Maja: já djók ég var að meina Guðlast og við skelli skellihlógum.

Mæli ekki með því að sofa í minna en 2 tíma á einni nóttu þá lendiði í svona rugli eins og ég, heilinn minn starfar amk afar hægt þessa stundina og ætla ég því að skunda í bólið.

Dagurinn í dag virtist í upphafi ætla að vera eins og hver annar dagur. Vaknaði á allra síðustu stundu - eins og vanalega, stökk upp um 07:55 og skundaði í skólann. Stundum þakka ég guði fyrir það að búa nálægt skólanum. En er ég geng út mætir mér sami stöðumælavörður og vanalega sem var í þann mund að hrella einhvern óheppinn ökumann. Ég gekk áleiðis niður Fishersundið og þar sá ég iðnaðarmennina sem ég sé á hverjum degi. Hélt áfram yfir Ingólfstorgið og sá þar rónann sem ég sé þar á hverjum degi, gekk svo yfir áleiðis að Alþingishúsinu, fór yfir götuljósin á Lækjagötunni og mætti þar konunni sem ég mæti á hverjum degi á þessum tíma, hlustaði á sömu tónlist í I-podnum og venjulega og var jafn sein og vanalega en þó mæti ég ávalt á réttum tíma þó tæpara gæti það ekki verið, ávalt jafn úldin og forkunnarfögur eins og mér einni er líkt! Geng inní Cösu Nova, lít vonmikil á einkar fína flatskjáinn til þess að athuga forföll kennara og geng svo í tíma. þar sest ég á sama borð og venjulega við hliðiná Dagnýju og býð góðan daginn, alveg handviss um að þessi dagur verði eins og allir hinir - ekki það að ég kvarti yfir þeim. Svo reyni ég að halda mér vakandi í gegnum afar áhugaverðan jarðfræðitíma hjá herra Guðbjarti og svona gengur það. Þangað til að mér verður litið á bekkjarfélaga og góðvin minn, ég riðaði öll, kiknaði í hnjánum, nuddaði stýrurnar enn einusinni úr augunum til að vera alveg handviss um að það sem ég var í þann mund að verða vitni að væri ekki eintóm svefnleysisímyndun í mér! Þetta var blákaldur raunveruleikinn. Karl Dietrich Roth var í skóm og það Converse skóm! Þannig er mál með vexti að hann er ætíð á tánum í sandölum og það er sko hans ,,Þeing".

Tíkarárshátíð á morgun.. taumlaus gleði og kjóllinn fundinn újé !



Mér skilst að Jónas Margeir Ingólfsson hafi hlotið verðlaunin "nágranni ársins". Þau verðlaun hljóta þeir aðilar sem sýna yfirburði í að vera nágrannar... Ég er svo heppin að vera nágranni hans og lofa öllu fyrir á hverjum degi!

Draumur um veruleika?

Fyrir ekki svo löngu dreymdi mig draum um það að ég hafði stofnað Píanóleikarafélag Ísafjarðar. Hló ég svo dátt af því að skammstöfunin á félaginu væri þá að sjálfsögðu PÍ eða kannski þá 3,141592654 ... Ég er alltof einhæf. Ég hef náð botninum - ég er nörd!

Óreiða...

Ég er loksins flutt: eftir óþreyjufulla bið! Bý ekki lengur bakvið stofuborðið á dýnu inní 50 fm íbúðinni okkar heldur í herbergi, með rúmi og dótinu mínu. Binna frænka heldur því samt fram að ég muni skríða niður og undir stofuborðið þegar mig dreymir illa, sælla góðra minninga. Er ég svona galin ?

Úganda - the place to be

Candidate (Party) Number of Votes % of Votes

Yoweri Kaguta Museveni (NRM) 4,078,911 59.28%

Kizza Besigye (FDC) 2,570,603 37.36%

John Ssebaana Kizito (DP) 108,951 1,58%

Abed Bwanika 65,345 0,95%

Miria Obote (UPC) 56,674 0,83%


Yoweri Museveni vann sem betur fer, en kosningar voru kunngjörðar í gærkvöldi. Fyrir þá sem ekki vita þá er Yoweri Museveni forseti í Úganda og hefur verið við völd síðan árið 1986 og hefur staðið sig með prýði. Tala menntamanna hefur tvöfaldast og á sama tíma tala alnæmissmita lækkað gríðarlega eftir herferð sem hann stóð fyrir gegn alnæmi. Vísitalan hefur lækkað um 20% síðan að hann tók við völdum og því grundvöllur að bættum efnahag. Að mínu mati var helsti mótframbjóðandinn ekki sniðugur, hann heitir Kizza Besigye og er menntaður læknir. Hann er búinn að sitja í fangelsi í dálangan tíma fyrir nauðgun og eitthvað fleira smekklegt. Úganda er bara þannig land að það má ekki við neinum breytingum, það er ennþá á frumstigi og mun bæta sig vonandi meira í framtíðinni enda er Úganda landið sem ég elska mest og best. Mamma og Pabbi voru samt búin að byrgja sig upp af matvælum, vatni og olíu ef uppreisnir skyldu brjótast upp, en það virðist vera allt í góðu lagi. Ég vona bara innilega að landið mitt haldi áfram að þróast í rétta átt og fái að blómgast sem best og mest.

Damanileza

Ó.. Var Valentínusardagur í dag? Svona er maður gasalega rómantískur.........

Þenkjandi unglingnur í tilvistakreppu...

Ég ætla bara að vera frökk og segja það hreint út; Ég kann ekki að flauta! Þar að leiðandi tapa ég alltaf í spilaleiknum ,,Hæ gosi" sökum þess að þegar að maður fær eitthvað ákveðið spil á maður að flauta eins og líf manns væri að leysa. En hjá mér kemur ávallt eitthvað tilgerðarlegt ískur sem reynist vera miður líkt flauti óveruleikafirrtra einstaklinga sem geta þanið tunguna og flautað. Ég hef verið í þungum þönkum yfir þessu undanfarið og hef verið að æfa mig þegar að ég er ein heima og enginn sér mig. En alltaf kemur þetta tilgerðarlega ískur sem að minnir einna helst á breimandi læðu og eigi vil ég líkjast breimandi læðu eða hvað ? En ég mun halda ótrauð áfram og ég mun berjast gegn vangefni minni! Ég mun læra að flauta fyrr eða síðar.


Eitt annað sem hefur ferðast um huga minn í þónokkurn tíma það eru íslensk barnalög:

Byrjum á fyrsta erindinu:
Ein ég sit og saumaInní littlu húsiEnginn kemur að sjá migNema littla músim

Okei, um hvaða ótrúlega sorglega einstakling er hér verið að syngja um? Þetta er ekki beint upplífgandi fyrir blómstrandi börn eða hvað ? Svo kemur hinn parturinn sem að ég botna ekkert í ef fyrra erindið er tekið til greina :

Hoppaðu upp
og lokaðu augunum
bentu í austur, bentu í vestur
bentu á þann sem að þér þykir bestur !

Þarna er sumsé manneskjan sem að sungið var um að ofan orðin eitthvað vangefin því að hún hoppar alltíeinu upp, lokar augunum, bendir og svo á þann sem að henni þykir bestur. En hvaðan kom allt í einu þessi brjálaða gleði? Enda var ekki bara músin sem að heimsótti hana þannig að það er ekki um margt að velja í ábendingum hennar eða hvað ?

Endilega hjálpið mér að botna eitthvað í þessu blessaða lagi...

.... Átti einkar skemmtilegar samræður við Lalla Johns áðan :

Kemur stormandi að mér á Fjólugötunni......

Lalli, rámur : ,,hey skvísa, áttu eld? "

Ég, sposk : ,,Nei því miður"

Lalli, sorgmæddur : ,,nújæjja, góða helgi" (brosir og veifar)

Ég, áttavilt : Jáaa... sömuleiðis !

Skemmtilegt þetta líf í borginni, veit aldrei hvað maður lendir í !

Hnerr

Vestfirðirnir fóru alveg með mig. Ég kem til baka til Reykjavíkur og greinilega vel merkt með kvef, hálsbólgu og hausverk. Ekki hefur það skánað síðan þá. Fór samt í skólan í dag, en hugurinn var eigi með í för. Svo ligg ég hérna á dýnunni minni núna með tárin í augunum því ég get ekki hnerrað ! Svo rétt í þessu flaug fluga ein og spök framhjá mér, fyrst fór um mig uggur þar sem ég hélt ég væri stödd í Úganda á ný því mér fannst þetta vera moskító fluga. En svo hugsaði ég dæmið til enda og auðvitað var það ekki raunin, nema þá að ég hafi flutt hana með mér er ég kom á Frón í byrjun janúar. Það væri svæsið ef ég hefði flutt inn moskítófluguna sem hefði svo aðlagast loftslaginu og tekið öll völd í flugnaheiminum. Vandamálið yrði þá líklegast bara það hvernig hún myndi fjölga sér, nema þá að það yrði með knappskoti eða einhverju öðru eins afbrigðilegu ! Jæjja alltaf tekst mér að bulla um allan andskotan, en svona er þetta þegar maður er veikur, sér ofsjónir samaber moskítóflugur og fleira.

Ætla að reyna að sofna... jeeee...

p.s held ég sé alveg að fara að hnerra.... jeeeeee.....

Vá...

Einusinni var maður ótrúlega kúl, en þessi mynd er einmitt tekin þegar að ég hélt því einatt fram að ég væri strákur og stundaði frjálsar íþróttir. Þetta ku vera tekið í Súgandafirði, heimabær Eyrúnar merkilegt nokk og þarna erum ég, Margrét Alda, Helgi, Víðir og Kristrún Una í miklu keppniskapi.

Lampaglott

Dagurinn í dag var afar merkilegur því að þetta var dagurinn sem ég og Dagný löbbuðum áfurábak allan daginn fyrir Pakistan! Ég datt einnig fyrir Pakistan en það er annað mál.